Zespół mięśnia gruszkowatego to ból spowodowany uciskiem nerwu kulszowego przez napięty mięsień gruszkowaty, objawiający się bólem pośladka, który promieniuje do nogi. Choć może przypominać rwę kulszową, jego przyczyna jest inna – problem tkwi w mięśniu, a nie w kręgosłupie.
Głównym sygnałem zespołu mięśnia gruszkowatego jest ból pośladka nasilający się podczas siedzenia, który może promieniować wzdłuż tylnej strony nogi aż do łydki. Często towarzyszą mu uczucia drętwienia i mrowienia w kończynie dolnej.
Typowe dolegliwości to:
Objawy pojawiają się często nagle i zdarza się, że dotykają częściej kobiety, co może mieć związek z anatomiczną budową miednicy.
Najczęściej przyczyną nadmiernego napięcia mięśnia gruszkowatego jest jego przeciążenie, zapalenie lub uraz, które powodują ucisk na nerw kulszowy. Przyczyną może być także nieprawidłowa anatomia – gdy nerw przechodzi przez mięsień, co sprzyja jego uciskowi.
Do powstania schorzenia przyczyniają się również:
Te czynniki mogą wywołać skurcz lub przerost mięśnia, co zwiększa nacisk na nerw.
W terapii zespołu mięśnia gruszkowatego stosuje się farmakoterapię, fizjoterapię, a w niektórych przypadkach także zabiegi inwazyjne. Najważniejsza jest fizjoterapia, która zmniejsza napięcie mięśnia i łagodzi ucisk na nerw kulszowy.
W leczeniu wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen czy naproksen, które skutecznie redukują stan zapalny i ból. Jeśli występuje nadmierne napięcie mięśniowe, lekarz może przepisać leki miorelaksujące. W przypadku bólu neuropatycznego stosuje się leki przeciwdrgawkowe (np. pregabalinę) oraz przeciwdepresyjne.
Warto pamiętać, że recepty na leki stosowane w leczeniu zespołu mięśnia gruszkowatego, jak NLPZ czy leki miorelaksujące, wymaga konsultacji z lekarzem. Dzięki platformom telemedycznym, takim jak E-recepta.net, uzyskanie recepty online jest bardziej dostępne, co może przyspieszyć otrzymanie potrzebnych leków, ale e-recepta jest wystawiana wyłącznie po ocenie stanu zdrowia i nie zastąpi profesjonalnej porady medycznej.
Miejscowe żele i maści z NLPZ pomagają skutecznie złagodzić ból, zwłaszcza na początku. Dodatkowo, chłodzące okłady z lodu redukują obrzęk i stan zapalny, przynosząc ulgę w dolegliwościach.
Blokady nerwu w formie zastrzyków podaje się, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi efektów. Polegają one na wstrzyknięciu glikokortykosteroidu i środka znieczulającego bezpośrednio w mięsień gruszkowaty, co szybko niweluje ból i stan zapalny. Czasem stosuje się też toksynę botulinową, aby rozluźnić napięty mięsień.
Rehabilitacja to podstawa w leczeniu. Obejmuje rozciąganie mięśnia gruszkowatego, terapię manualną, głęboki masaż i zabiegi fizykalne, jak ultradźwięki czy laseroterapia. Istotna jest również neuromobilizacja, czyli kontrolowane ruchy nerwu poprawiające jego ślizganie i zmniejszające ból.
Operacja to ostateczność, gdy inne metody nie pomagają, a badania obrazowe wskazują na strukturalną przyczynę ucisku. Zazwyczaj polega na uwolnieniu mięśnia gruszkowatego lub usunięciu tkanek naciskających na nerw.
Ból w zespole mięśnia gruszkowatego ma inne źródło niż klasyczna rwa kulszowa. W tej ostatniej problem pochodzi z kręgosłupa, podczas gdy w zespole mięśnia gruszkowatego to ucisk nerwu przez mięsień gruszkowaty wywołuje dolegliwości.
Czasem mówimy o "rwie kulszowej gruszkowatej", podkreślając podobieństwo objawów, ale zaznaczając inną przyczynę.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze