Staszkòwi jiwer

KurierBytowski.pl 09/04/2018 17:00

Jô, Staszk, chcã sã òficjalno pòskarżëc. Na dozdrzeniałëch. Tëch małëch i nëch richtich wiôldżëch. Bò nick nie rozmieją! Òni mëszlą, że jich swiat je taczi skòmplikòwóny. Tec to nie je prôwda! Òn je baro prosti, a òni wszëtkò mùszą ùdzywniac.


Tej zaczniemë mòże òd te, że jednégò razu jô sã òdeckł w nocë w cemny jizbie, czësto sóm w swòjim wërkù. Jô sã ale wërzasł! Mògã sã wiatowac, że jesz przed sztótã jô leżôł ù mëmë i tatka, wcësniãti midze nich. Czëjã, jak mòje òczë robią sã mòkré.


– Mëmkò! – krziczã wiele móm mòcë. I rëczã, rëczã, rëczã... Bez scanã doszedł do mie jaczis zbòlałi chlëch, a pózni trãptanié w kòridorze. Rëczã jesz głosni, wcyg jamrotno pòwtórzającë „mëmkò”. Robiã to tak na przëtrôfk, żebë òdstraszëc mòżebné strachë a strôszczi, dëchë i ùkôzczi, jaczé mògłë zatacëc sã w mòji stolemny szafie. Ale téż, żebë mëmie bëło kąsk lżi z lokalizacją mòji môłi òsobë. Do kanónu „mëmkò” doszmërgiwóm jesz: tatkù, starkò i starkù. Prôwdac – nie je jaż tak tragiczno, cobë dodac cotkã i wùjã. Kùreszce mòżna bë téż zawòłac sosterkã Klarkã, ale za czim? Òstawiã jã sobie na jinszi rôz.


Na szczescé nie je trzeba dali ti lëtanijë wëspiéwëwac, bò mëmka prawie wlôżô do mòji jizbë, przecérającë òczë. Jak òna piãkno wëzdrzi w nëch szadëch klatach. Alana! Wiedno je takô snôżô, nôpeszniészô na swiece. Nawetka Kaszka z mòjégò przedszkòlégò – ta, co mô fajn loczi na głowie – prawie taczi mëmë, jak mòja, ni mô.


– Staszkù, a të co? Òbôcz, jak to je pózno. Tec przedszkòlôczi ò tim czasu dôwno ju spią! – mô starã szerok sã ùsmiéchnąc, ale cos ji nie pòszło. Zéwô terô baro głosno. A jô bez nen trzôsk jaż òdskakùjã i zôs zaczinóm rëczec.


– A matkò, słunuszkò mòje, przeprôszóm! – sôdô w kùńcu kòl mie i przecyskô do se. Ale òna je kòchónô.


– Mëmkò, tu je za cemno. Czemù jak je noc, to ni mòże bëc widno? Słunuszkò sã na nas nagòrzało? – jiscã sã, że cos, co jem nawëstwôrzôł òb dzéń, mògło je rozjurzëc. Ale tec te farwno pòmazané scanë w paradnicë tatkòwi sã widzałë! Na gwës. Czej wlôzł do wëstrzódka, zrobił taczé dzëczé òczë i kąsk krzëwą mùniã, a tej szedł do mëmczi pòwiedzec ji ò nym cud – dokazu. Jô chcôł bëc jak Klara. Òna tak bëlno céchùje w nëch swòjëch wiôldżëch, biôłëch zesziwkach. Równak dali ni mògã zrozmiec, ò co jidze z tą biôłą krédką. Docz ta farwa? I tak ji nie je widzec na biôłëch kôrtkach. Taczi małi dozdrzeniałi, jak wej Klarka, téż robią dzywné rzeczë.


– Nié, rëbùlkò. Słunuszkò pòszło haszkac – dolmaczëła mëma.


– Haszkac? Mëmkò, tej weznië drôbkã z tatowégò garażu i biôj je zbùdzëc – gôdóm pòwôżnym i zdecydowónym głosã. – Cëż to mô bëc, żebë spac òbczas robòtë? Jô nigdë nie spiã, czej bawiã sã w warsztat i ùprôwióm aùtółë dlô pùpów. Òne są tej wiedno taczé rôd. Mëma zaczãła sã smiôc.


– Nie dóm radë, Staszkù. Òno je za wësok. Ale òbôczisz, reno zôs bãdze wach i nama piãkno zaswiécy. A do tegò czasu të téż mùszisz kąsk òdpòcząc.


– Nié, nié! – gôdôm cwiardo i jem ju parôt do dzejaniô. Jô je sóm zbùdzã, czej të nie chcesz. Leno mëmka zôs mie wpakòwa do wëra.


– Nié, dzecuszkò. Terôzka je czas na spanié – gôdô krótkò. Znajã tã nótã. Nick ju z tim nie zrobiã. Le zarôzka czëc kąsk łagòdniészą gôdkã. – Mòżemë jesz przeczëtac jakąs ksążeczkã, jeżlë chcesz.


– Dobra... – to i tak wiele jem ùgrôł. – Miedzwiôdka Pùfôtka? Abò... Mùminczi – móm wiôldżi jiwer, bò – jak to gôdô mòja sosterka Klara – jô jem biblofilã i kòchóm i jednã i drëgą ksążkã. Równak w ti drëdżi bòjã sã Bùczi. Jô bë baro nie chcôł, żebë òna bez przëpôdk dowiedzała sã ò tim, że ò ni czëtóm i przëszła do mie na gòscënã. Temù téż chùtkò wëbiéróm bezpieczną òpcjã.


– Mòże bëc Pùfôtk – gôdóm.


Mëma wstôjô i jidze do mòji pòlecë. Chwëtô na pamiãc żôłtą, mòckò zaczëtaną ksążkã, kładze sã kòl mie i zaczinô. Czas flot nëkô, a òna czëtô i czëtô. Kąsk mònotonno. Kùreszce zmùdzëła mie ta wielena słów i zaczinóm sóm òpòwiadac ò tim, co je widzec na farwnëch stronach ksążczi. Chòba do kùńca to sã mëmie nie widzy. Tec jô ji przerwôł. Ale to nie je prôwda. Jô chcã blós dodac kąsk szëkù ti lekturze. I mòże akcjë téż... Dozdrzeniałi pò prôwdze nie za wiele rozmieją... Òb całi czas mëszlą tak, jak je zapisóné tima apartnyma znaczkama, na jaczé gôdają lëtrë. Równak mëma prãdkò je pòkù. Tej zaczinóm swòjã pòwiôstkã. Czej jem ju prawie w tim emòcjonującym sztóce, jak miedzwiôdk biôtkùje sã na czijôszczi z wiôldżim, złim smòkã, jednym òkã zdrzã na mëmkã. Në jo. Òna spi. Jak òna tak mòże?! Ale mi je żôl. Niżóden mój drëch, ani nawetka drëszka tak czegòs bë nie zrobilë. Jo, leno dozdrzeniałi taczi ju są. To mùszi jima wëbôczëc.


Òstôwióm mòją spiącą mëmã i òstróżno jidã do jizbë starszich. Stôrim zwëkã wslëzgùjã sã do jich łóżka, zarô kòl tatowëch nogów. Nacygóm zachlastnicã i dëchtowno sã w niã zawijóm. Nigdë nie je wiedzec, czë jaczés pòtwòrë nie mdą mie chcałë òb noc zaatakòwac. I zaczinóm rozmëszliwac. Ò wszëtczim za régą. Ò zelonëch a pózni farwnëch lëstach, ò tim nipòcym Wòjtkù, jaczi mie wczora w rãkã ùgrëzł, ò tim, że jitro zôs mùszã ùbùchtowac mòjã bazã w pańsczi jizbie, bò Klarka ju zdążëła tã z dzysô ùprzãtnąc. Czë òna nie wié, wiele mie to kòsztô robòtë, tak cos zrëchtowac?


Narôz tatk bùdzy mie swòjim nisczim głosã. Zdrzã na niegò, równak òn pòzérô nié na miã, leno w stronã dwiérzi. A tam stojé nënka. Baro wërzasłô.


– Jankù, co jô miała za òkropny sen!


– Òkropny sen? – widzec tatk robi wszëtkò, żebë sã głosno nie zasmiôc. A we mie rosce górz. Në, cëż terô? Tec to je pòwôżnô sprawa, taczi spik. Z tegò doch nie je mòżo sã wëszczérzac – mëszlã sobie.


– Jaczis wiszczór... biôtkòwôł sã z miedzwiedzã na czije – klarëje dali mëma, a jô jem ju terô richtich złi.


– Mëmkò! Jak të mie słëchôsz?! Tec to béł smòk. Niżóden wiszczór. I miedzwiedza téż tam nie bëło, leno Pùfôtk. Òn mô môłi rozëmk, ale i tak wiãkszi, jak wszëtczi dozdrzeniałi – zôs prawie rëczã.


Mëma i tatk pòzérają na se i narôz zaczinają sã trząsc ze smiéchù. Në jo. I jak z taczima gadac? Òbrëszôł jem sã. I do te jem na nich nagòrzony. Całim sobą chcã to jima pòkôzac. Jô wiém, że łzë płëną mie pò licach. Në, ale jak tak mòżna òbrażac Pùfôtka? To je miedzwiôdk, nié – miedzwiedz. To je czësto co jinszégò. Tatk cos do mie gôdô i chòba bë chcôł, żebë jô sã do niegò przëtulëł. Jô tegò nie czëjã. Móm zasztopóné ùszë i robiã krzëwą mùniã. Ò nié, nié, nié! Ze mną tak letkò jima nie pójdze. Zôs wzérają pò se, leno tim razã pò jich gãbach widac, jakbë chcelë rzeknąc: „pò prôwdze za wiele më z tegò nie rozmiejemë“. Tatk zaczinô:


– Wëbòczë synkù, le më ju za baro nie mòżemë so wdarzëc, jak to z nym Pùfôtkã bëło.


– Dozdrzeniałi tak wej czasã mają – dodôwô mëma. – Nasza pamiãc je, në, takô dosc… krótkô. A może të bë nama pôrã pùfôtkòwëch przigòdów przëbôcził, co? – pitô mëma i nym spòsobã jem ju czësto ùdobrëchòny i wëbôcziwóm jima wszëtkò, do nédżi. I zaczinôm òpòwiadac. A robiã to tak długò, że jem nie przëùważił, jak mòji starszi zôs pòsnãlë. A mariczné bùksë, jo! A pòwiôdają ò dzecach, że z nima je wiedno jiwer. Nie jem złi. Za baro jich kòchóm. Chòco są dozdrzeniałi. Wcëskóm sã midze nich i za sztót ju spiã. I snije mie sã miodnô wieczerzô ù Pùfôtka.

Reklama

 Reklama

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez kurierbytowski.com.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

„Kurier” s.c. z siedzibą w Bytów 77-100, Zielona 5

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"